Şehirde

unutma!!!

bir cinayeti
etini parçalayan kemiklerinle
işliyorsan;
sonraki öykülerin
en gece yerlerinden
kanar

böyle hikayelerde;
kahramanların geçmişleri
kemiklerindeki kusurlardan okunur

Sonra

iki tarafı da
keskin olan yollar gibi
geçecek bu kış...
sonsuza yakınsayan her tercih,
bir masayı arkasında bıraktırır insana;
belki unutmuşsundur.
ve unutma
her yalan biraz daha öldürür insanı,
kendi sokağımızı şaşırırız.
kış,
daha da bastıracak,
hazırlıklı olmak lazım
yüzlerin kristalleşmesine...
ve
şimdi
kırılıp dökülen,
yakılıp yıkılan
ne varsa
sesinle alacaklı
ve
sen
sonsuza kadar
borçlu kalacaksın bana
gidemediğin tüm yollar için
ben
bütün senetlerini alkolle yakacağım
kış,
silecek sokağımdaki bütün ayak izlerini


sonra
kuşlar
geri dönecek...

Az Kaldı

Olmayacak dualara
amin
diyen bir kavmin çocuklarıyız
bundandır
veremediğimiz sözleri
tutamamız,
bundandır
eksik notalarımız,
telaşımızdaki kalabalıklarımız...
fakat
hayata rağmen
gün gelecek...
karşılaşacağız
o peronda
olanca
ışıkla

şakaklarına yakın
bir yerlerde
parmak izlerim...

şakaklarına yakın
bir yerlerde
tetiği çekebilirim...

anlamak için
çabalamayı bırakıp,
kabullendiğimizde
olacak her şey...
bak
nasıl güzel olacak...

ışık lazımsa
şehri yakalım???